Na Caraidean na Bu’Mhiosa
Havin the Worst Pals
iamge
Na Caraidean na Bu’Mhiosa
Havin the Worst Pals

Teannaich iad m’aodann
Mar ceirc-frangach anns a’mhadainn
Agus a cuir dragh air mo chu chuideachd
Chi sibh mo thaobh-se nuaira thionndedhas
Mi oirbh, leig mi faicinn dhuibh
Dhuisg mi an ath mhadainn
Thainig Jake a-steach gam iarraidh
Chuir m’athair suas e, agus bha mise
Annus mo leabaidh
Thainig e a-steach ag radh, gun robh
Geam Rangers air, “Eirich!”
Chan eirich, tha mi nam leabaidh
Ceart ma-tha ach bithidh mise a ‘coimhead
Air comhla ri d’athair
Uair no dha nas fhaide, dh’eirich mi agus fhuair mi mo bhracaist
Bha mi cho sàmhach ‘sa b’urrainn dhomh
Thuirt Jake “Brice tri-neoni gu Rangers”
Ceart, tha fhios agam
Tha mise a dol gu Ghlaschu.
Bidh mi gad fhaicinn

Deagh dhuine, tha e air falbh,
Fois agus samhchair mu dheireadh

They tweak in ma face like
turkeys in the mornin,
and annoy ma dug tae.
You’ll see ma side when a turn on yi
a’ll let yae see.
The next mornin a woke up,
Jake came in fur mae.
Ma dad sent him up and a wiz in ma bed.
Ae came in sayin the Rangers
game’s on, get up.
Naw, a’m in ma bed.
Fine, bit a’m watchin it wae yir Da.

Then a couple of hoouurs later a got
ma breakfast, bein as quiet as a can be.
Brice, Jake said, THREE NOTHIN
TAE RANGERS!!!
Right, a know.
A’m gone tae Glasgow.
See yae.

YAS MAN HE’S AWAY. PEACE
AND QUIET AT LAST

 

  Dan le (poem by):

Brice Montgomery


Dealbh le (drawn by):
School:
Date:
Brice Montgomery
Lawthorn
Ayrshire
2008

[close window]

Jump to top