Ar mo dhul chuig an Aifreann le toil na ngrásta,

Bhí an lá ag cur báistí is d’ardaigh gaoth,

Casadh an ainnir liom le taobh Chill Tartain

Is thit mé láithreach i ngrá le mnaoi.

Labhair mé léi go múinte mánla,

Is de réir a cáilíochta d’fhreagair sí,

’Sé dúirt sí - “Raifteirí, tá m’intinn sásta,

Agus gluais go lá liom go Baile Uí Laí.”

Nuair a fuair mé an tairscint níor lig mé ar cairde í,

Rinne mé gáire agus gheit mo chroí,

Ní raibh le dul againn ach trasna páirce

Agus thug sin slán sinn go tóin an tí.

Leagadh chughainn bord a raibh gloine is cárta air,

Is bhí an chúileann fáinneach le m’ais ina suí,

’Sé dúirt sí - “Raifteirí, bí ag ól is céad fáilte,

Tá an siléar láidir i mBaile Uí Laí.”